آرزوی پر زدن با من پرم با تو
گریه های نیمه شب با من حرم با تو

نفس با من هوا با تو
دعا با من شفا با تو
نیاز کربلا با من
برات کربلا با تو

ای کس و کارم
به تو خیلی بدهکارم
دوسِت دارم

بی پناه و بی کسم مادر پناهم باش
آخرین امید شب های سیاهم باش

منو گریه منو زاری
منو روزهای بی یاری
فقط دلخوشم به اینم که
هوای نوکرو داری

آه دم آخر
به دادم می رسی مادر
دوسِت دارم

توی روضه تر نشد چشمی که مَحرم نیست
روضه تو کمتر از داغ مُحرّم نیست

چی میشه مادرم باشی
یه سایه رو سرم باشی
چی میشه که شب جمعه
به یادم تو حرم باشی

آه چه محزونی
هنوزم روضه می خونی
غریب آقا