گل امید آسمون
که شده قامتت کمون
تویی شادیه خونمون
مادر بمون
شده کاره شبونمون
ناله و آه و اشک و خون
تا نشه تیره آسمون
مادر بمون

هنوزم این سؤاله برام که سیلی توی کوچه چی بود
هنوزم این سؤاله برام چرا شده صورت تو کبود
همیشه پیش چشممه خاطرات یه خونه پُر دود

شب تا صبح بی خوابی
می سوزی می تابی
از دردا چند وقته بی تابی
با چشم بارونی
واسه ما گریونی
زیر لب داری چی میخونی

اللهم عجل وفاتی

شده چشمات یه کاسه خون
شده پاهات پُر از ورم
دیگه دستات نداره جون
وای مادرم

می بینم غربت تو رو
توی اشک برادرم
می بینی حال زینبو
وای مادرم

هنوزم باورم نمیشه چیزایی رو که می دونه حسن
هنوزم باورم نمیشه که مادرمو تو کوچه زدن
هنوزم باورم نمیشه که کار خونه رسیده به من

با اشکات می سوزم
با سُرفت می میرم
با بغضت عزا می گیرم
با این غم می جنگم
روز و شب دلتنگم
از دنیای بی تو سیرم

اللهم عجل وفاتی