آیتی از قیامتی کرب و بلا
خلاصه هفت جنتی کرب وبلا
بهشت بچه هیئتی کرب و بلا
تا اونجا که دلم میاد به خاطرش
هر شب جمعه بود مرغ مهاجرش
پا ضریح حبیب بن مظاهرش
قربون هر کیه نوکر و چاکرش
هر کی یه روضه خوند، هر کیه شاعرش
راستی بگم به هر کی شده زائرش
چِشِت روشن کرب و بلاشو دیدی
چِشِت روشن حرم صفاشو دیدی
چِشِت روشن صحن و سراشو دیدی
حسین جان قسمتم کن حرمت
حسین جان کَم ما و کرمت
به جسم من آب و گِلی کرب و بلا
صفحه ی احضار دلی کرب و بلا
خیمه ی عباسِ علی کرب و بلا
میشناسم اونی که باب الحوائجه
مریضتو بیار برا معالجه
اینجا نگو کسی فکر مخارجه
که خرجشم فقط یا ابوفاضله
برو جوابتم شفای عاجله
اونکه بهم زده هرچی معادله
اباالفضله گره گشای عالم
اباالفضله بخت من و اقبالم
اباالفضله که من بهش میبالم
اباالفضل قسمتم کن حرمت
اباالفضل کَم ما و کرمت
پَر میزنه دلم برا کرب و بلا
مقصد روح انبیاء کرب و بلا
جلوه ی انوار خدا کرب و بلا
کلید کربلا تو دست زینبه
دست ملیکه ی بلند مرتبه
عَقیلَةُ العَرب مرجع مکتبه
روزی ما سَر سفره ی گریَه شِه
پرچم یاحسین که جای تِکیَه شِه
بقیه ی اُمور دست رُقـیّـه شِه
فدای تو خونی که توی قلبه
گدای تو عمریه دائم جلبه
هوای تو اسممو میگن کلبه
رُقـیّـه قسمتم کن حرمت
رُقـیّـه کَم ما و کرمت