گریه دوای اشتیاق قلب عاشق
جونم فدای زائرای خاک صادق
اشکم نشونی از فراق و اشتیاقه
دلم اسیره اون مزاره بی چراغه
به یاد مزار بی سرات کنار همه کبوترات
بلند گریه می کنم برات

ادامه داره تا همیشه غربت تو
ماه و ستاره سایبون تربت تو
نه صحنی و نه گنبد و نه سایبونی
نه گریه و نه ناله و نه روضه خونی
صدام تا مدینه می رسه از اینجا که می زنم صدات
بلند گریه می کنم برات

به لطف تو ما شیعه ایم و سر فرازیم
اشاره کن تا اون حرم رو ما بسازیم
رو هم می زاریم کاشیاش و دونه دونه
میون اون صحن حوض آب و سقا خونه
یه روزی میام اون حرم یه روز می شینم پایین پات
بلند گریه می کنم برات