بین این شب تار دشت کربلا سوخت کل خیمه ها سوخت
خیمه علمدار بین شعله ها سوخت پیش چشم ما سوخت
بین خیمه ها مردم کنار تو زمین خوردم
رفتی و بدون تو کی گفته من کم اوردم
حسین وای

دنبالم به صحرا بچه ها رو بردم صد دفعه شمردم
تا که زیر لب ها اسمت و اوردم تازیانه خوردم
رفتی خیمه غارت شد به ما بی تو جسارت شد
رفتی و سه سالت هم محیای اسارت شد
حسین وای

رفتی و ندیدی آه مادرا رو اشک دخترا رو
پیششون به نیزه می زنن سرا رو راس لاله ها رو
این همه زن و دخرت منه تنها بیا مادر
می کشه من و اخر غم چادر غم معجر
حسین وای