حالا که من از حرم دورم
درمونم صبره آخه مجبورم
یه سلام میدم با حسرت طرف كربلا
آرزو دارم بمیرم حرم كربلا
غم كربلا من و می كشه
دلم من فقط تو حرم خوشه

حسین وای

هر كی یك بار كربلا رفته
بطلب ما رو آقا هر هفته
مگه ما نوكر نبودیم رزقمون رو بده
مگه ما گریه نكردیم مادرت شاهده
سینه می زنم بیا و ببین
مادرت میگه به ما آفرین

حسین وای

ساقی دل رو بی قرارش كن
به حسین ما رو یه سفارش كن
سرو كار سینه زن ها با ابوفاضله
ذكر حتی ارمنی ها یا ابوفاضله
دستای قلم دستم و بگیر
صاحب علم دستم و بگیر

حسین وای