شهادت امام جواد (ع)
به دست محرم خود بس که خون جگر گشتی
از صدای نفس نفس زدنت
افتاد زمين و همه ى بال و پرش سوخت
ای حجره ات غریب ترین جای این جهان
دشمنانت یک طرف آن آشنا از یک طرف
ای بر همه جن و انس مسجود جواد
هر چه جوان از دست و پا افتاده باشد
دلم بی سوزه از غم
بین حجره یکی افتاده رو خاکا
می باره آسمون چه بی امون
چجوری آروم کنم این دل آوارمو